Hoe het begon – ondernemen met ADHD

Ik ben ondernemer. Al ruim 24 jaar. In de hoveniers- en bouwwereld. Met personeel. Met klanten. Met verantwoordelijkheid.

Ik was altijd bezig. Altijd druk. Altijd aan. Mijn hoofd draaide constant. Ideeën, oplossingen, verbanden. En ondertussen droeg ik alles zelf.
Ik had het gevoel dat ik drie stappen verder dacht dan de mensen om me heen. Regelmatig dacht ik: of ik ben heel slim, of zij snappen het gewoon niet. Achteraf weet ik: mijn hoofd werkte anders, sneller, chaotischer.

Van buiten zag mijn bedrijf er goed uit. Werk genoeg. Mooie klussen. Alles liep.
Van binnen was het chaos. Offertes bleven liggen. Facturen gingen te laat de deur uit. Plannen schoof ik vooruit. Ik loste alles op door harder te werken. Ik voelde het alleen te moeten dragen.

Geen slachtofferschap. Dit werkte ook echt.
Totdat het niet meer werkte.

Het kantelpunt
Mijn leven werd groter.
Ik kreeg een gezin. Meer personeel. Meer verantwoordelijkheid.

Waar ik vroeger een verkeerde planning nog wel “even recht trok” door ’s avonds of op zaterdag door te werken, lukte dat niet meer. De ruimte was weg.
Als eerste verdwenen mijn hobby’s. Daarna mijn tijd voor mezelf.

Sporten was altijd mijn uitlaatklep geweest. Daar kreeg ik lucht. Energie. Maar ook daar was ineens geen tijd meer voor. En eerlijk: geen fut meer.
Ik liep leeg, terwijl alles gewoon doorging.

Rond mijn dertigste kreeg ik de diagnose ADHD. Dat gaf woorden aan wat ik al voelde. Maar het was geen oplossing.
Het werd een spiegel.

Ik zag wat dit me aan het kosten was. Mijn bedrijf. Mijn lichaam. Mijn relatie.
Het roer moest om. Niet uit luxe. Maar uit noodzaak.

Wat ik heb geleerd (en wat wél werkt)
De tien jaar daarna waren geen rechte lijn.
Ik heb gezocht. Getest. Geprobeerd. Gefaald. Opgestaan. Tien jaar lang leren hoe ik met mezelf moest omgaan als ondernemer.

Ik leerde mijn grenzen herkennen. En ze serieus nemen.
Ik leerde dat niet alles in mijn hoofd hoefde te zitten. Dat structuur geen vijand is, maar een hulpmiddel. Mits het past bij een ADHD-hoofd.

Ik zette de juiste mensen op de juiste plek. Stopte met alles zelf doen. Maakte keuzes in plaats van alles open te laten.
Langzaam kwam er rust. In mijn kop. In mijn lijf. In mijn bedrijf.

Mijn bedrijf ging weer vóór me werken, in plaats van tegen me. Ik sportte weer. Had energie. Was aanwezig.
Dit was geen theorie. Dit was noodzaak.

Mijn kijk op ondernemen met ADHD
ADHD is voor mij geen probleem dat opgelost moet worden. Het is een gegeven waar je verantwoordelijkheid voor te nemen hebt.
Ondernemen met ADHD vraagt niet om harder werken of meer discipline. Het vraagt om een bedrijf dat werkt op een manier die past bij jouw hoofd. Op zoek naar systemen die bij jou passen.

Niet alles in je hoofd houden. Niet blijven improviseren. Maar keuzes maken, grenzen aanbrengen en structuur gebruiken als hulpmiddel, niet als keurslijf.
Zolang je blijft vechten tegen hoe je bent, betaalt je bedrijf de prijs. En uiteindelijk jijzelf.

Waarom ik dit nu doe
Vijf jaar nadat mijn bedrijf eindelijk écht liep, moest ik stoppen.
Mijn lichaam was op. Dubbele hernia. Versleten schouders en knie.

De arts zei letterlijk: “Als jij zo doorgaat, beland je in een rolstoel.”
Toen viel het kwartje.

De schade was al ontstaan in die eerste jaren. Door altijd maar doorgaan. Geen grenzen. Alles op wilskracht.
Had ik dit eerder geweten, dan had het me mijn rug kunnen schelen. Bijna een faillissement. En misschien zelfs mijn huwelijk. Dat was de prijsdier ik mocht betalen.

Ik ben opleidingen gaan volgen. Meerdere. Niet omdat ik coach wilde worden, maar omdat ik andere ondernemers wilde besparen wat ik zelf heb moeten betalen.
Daarom help ik ondernemers met ADHD in het MKB. Niet door te praten over ADHD. Maar door te laten zien hoe je ermee onderneemt, zonder dat het je bedrijf of jezelf sloopt.

Dit ben ik – met alles erop en eraan
Naast mijn werk ben ik ook gewoon Michiel.
Ik kitesurf het liefst bij windkracht 8. Als de rode vlaggen wapperen en iedereen aan de kant blijft. Dan is mijn hoofd stil.

Ondernemer in hart en nieren. Altijd op zoek naar wat beter werkt. “Dat kan anders” is meestal mijn eerste gedachte.
Ik sport veel. Luister naar podcasts als Satoshi Radio of Tony Robbins. Daar gaat mijn hoofd tegelijk van aan én uit.

Loona, de Britse korthaar van mijn vriendin, denkt dat zij hier de baas is. En eerlijk is eerlijk: ze heeft gelijk.
Een foute grap van Jochem Myjer werkt beter tegen stress dan menig methode.

Boeken als Think and Grow Rich, Rich Dad Poor Dad en De wetten van winnaars liggen naast mijn bed.
Barbecueën op mijn GRILL GURU in mijn zelfgebouwde buitenkeuken is mijn moment. Goed eten. Goede mensen. Laat naar huis.

Ik hou van extremen. Parachutespringen. De motor opentrekken. Dagje karperenvissen. Handelen op de beurs. Te veel om op te noemenEn ja, mijn guilty pleasure: een Bounty met een koud pilsje. Zoet, vet, kokos… en dan die bittere klap erachteraan. Nergens logisch, maar het werkt.